Technologische vooruitgang in de behandeling van complexe hartritmestoornissen

14/10/2020
Deze maand behaalde dokter Michael Wolf, cardioloog in Hartcentrum ZNA, zijn doctoraat aan de Universiteit Maastricht.

 

Op de foto: dr. Michael Wolf en zijn promotors: prof. dr. Harry Crijns (Universiteit Maastricht), en prof dr. Mattias Duytschaever (AZ Sint-Jan Brugge).

 

Het proefschrift dat hij hiervoor schreef, behandelt de evolutie en technologische vooruitgang in ablatie van complexe atriale en ventriculaire aritmieën.

Geen makkelijke materie voor een buitenstaander, dus reden genoeg om dr. Wolf een paar vragen te stellen.

Wat heb je precies onderzocht?

Mijn doctoraat onderzocht de evolutie en technologische vooruitgang in katheterablatie van complexe hartritmestoornissen in zowel de voorkamers als de hartventrikels.

Een ablatie is een behandeling waarbij de cardioloog verstorende elektrische prikkels naar het hart blokkeert of stoornissen in de elektrische geleiding doorheen het hartspierweefsel verhelpt.

Waarom koos je voor dit onderwerp?

Het belang van complexe hartritmestoornissen neemt toe in de bevolking en dit om verschillende redenen. De voornaamste redenen zijn:

  • de langere levensduur van de bevolking
  • de toename van obesitas die een belangrijke risicofactor vormt bij ritmestoornissen van de voorkamer van het hart
  • de betere overlevingskans van patiënten na een doorgemaakt hartinfarct

Ablatie van deze complexe ritmestoornissen wordt daarom ook steeds vaker uitgevoerd. Tot voor enkele jaren stonden de ablatietechnieken nog niet helemaal op punt. Het gevolg hiervan was dat een aanzienlijk deel van de behandelde patiënten na verloop van tijd opnieuw hartritmestoornissen kreeg en een bijkomende ingreep moest ondergaan.

Wat zijn de belangrijkste resultaten van je proefschrift?

In mijn proefschrift onderzocht ik nieuwe ablatiestrategieën die de resultaten van katheterablatie opvallend verbeterd hebben:

  • ontwikkeling en validering van een nieuw protocol om ablatie van voorkamerfibrillatie te optimaliseren. Met dit protocol neemt niet alleen de kans op herval na ablatie sterk af, maar duurt de ablatie ingreep ook korter zonder in te boeten op veiligheid
  • ontwikkeling van een mapping strategie voor de detectie van afwijkende prikkels die een verder gevorderd stadium van voorkamerfibrillatie in stand houden
  • validering van nieuwe technologieën voor de behandeling van ventrikeltachycardie bij patiënten met een doorgemaakt hartinfarct. Met de implementatie van deze technologieën blijft de meerderheid van patiënten ook op lange termijn volledig verlost van deze ritmestoornis. Bij de overige patiënten nam de nood voor shocks van hun defibrillator significant af.

Wat is het belang van deze resultaten?

Met deze nieuwe ablatieprotocollen en technieken worden patiënten optimaler en efficiënter behandeld, met betere controle van de symptomen en met minder ingrepen per patiënt. De resultaten van mijn onderzoek vormden ook een basis voor verder internationaal onderzoek.

Wat is de volgende stap?

De volgende stap bestaat erin de ablatiestrategieën verder op maat van elke individuele patiënt uit te werken.

Laatste update op: 15-10-2020